KEDÝME AÇIK MEKTUP
Sevgili Zilli, asil kraliçem;
Bu satýrlarý yokluðunun ilk akþamýnda yazýyorum. Meðer seninle askerliðimi yaptýðým o beþ ayýn haricinde hiç ayrýlmamýþýz. Meðer þu an oturduðum evde hiç sensiz uyumamýþým.
* * *
Bu akþam iþten çýktým. Ýlk önce merkezde turladým, eve gelesim yoktu. Bir iki yere uðradým, akþam çayý içtim. Deðiþik yerlerden arkadaþlar aradýlar, sahil kenarlarýnýn sahte ýþýklarý altýnda oturmaya çaðýrdýlar. Ýlk an cazip geldi, gitsem dedim, gece çok geç dönüp, sonra hemen, hiç yokluðunu hissetmeden yatsam!!!
* * *
Sonra vazgeçtim!
Bu evdeki, Edremit’teki ilk yokluðunu yaþama cesaretini bulmam gerektiðini düþündüm!
Omuzlarýmda üç ton yük varmýþ gibi ayaklarým geri gide gide geldim eve. Asansörü çaðýrdým, üçe bastým. Evde olsaydýn yine yapardýn, her gün onlarca kiþinin girip çýktýðý o apartmanda nasýl oluyor da benim asansöre bindiðimi anlayýp, daire kapýsýnýn önünde beni beklediðini hiç anlayamadým!
* * *
Ve kapý açýldý!
Yoktun koridorda, nerede yatarsan yat, uykunun neresinde olursan ol yataðýndan, uykundan ki belki en tatlý yerinde de olsan uykunun koþup geldiðin koridorda yoktun, yere þýmarýkça serilmiyor, göbeðini yaymýyordun! Uykulu uykulu esnesende, yüzündeki hafif þýmarýk hafif muzip bir ifade ile peþim sýra dolanmýyordun!
Yoktun, ev sessiz, ev ýssýz, ev demirden bir kutucuk gibiydi.
Demirden leblebi yutmuþtum sanki, içime oturdu yokluðun o an!
* * *
Uykuya sýðýnmak en iyi kaçýþtýr böyle zamanlarda.
Uyumuþum, öylece, derinden deðil tilki uykusu, vücudun ve yüreðin uyuþmasý, yaþamýn halisinasyona dönme aný. Uyku ile uyanýklýk arasý acýdan kaçýþ, hayatýn o anýndan kaçýþ!
Bazen iþten çok yorgun döndüðümde böyle kýyafetli uyuklamalarýma nasýl da sinir olurdun, biraz kestirmeme izin verir sonra arýza çýkarýr, kedi gibi deðil, kurt gibi ulur bir þekilde beni uyandýrýrdýn.
Baktýn uyanmadým, üstüme uzun mesafeli zýplayýþlarla bir þekilde uyandýrýrdýn!
Ah kedi, bir insanýn, bir insan yüreðinin senin þu kocaman yüreðinde taþýdýðýn sevgi ve vefayý taþýyamadýðý için, kalplerimizde sizin, kedilerin, köpeklerin kadar büyük yerler olmadýðý için duyduðum utancý anlatamam!!!
* * *
Çayýn içinde eriyen þeker gibi nasýlda karýþmýþsýn hayatýmýn bütün anýna kýzým!
Ah kereta þimdiden seninle evin içinde deli gibi koþturup, kim kimi yakalarsa ceza olarak gýdýkla(n)mayý özledim!
Evimizin penceresinde týsladýðýn, meydan okuduðun o beyaz kedi ile terasta karþýlaþtýðýn anýn gitmeyecek gözlerimden, nasýl da týrsmýþtýn bir iki týrmýk attýktan sonra kaçýþýn ne þekerdi, seni gidi sýnýfçý, elitist kedi, benim gibi devrimci bir adamýn yanýnda bu steril yaþamýna az bozulmuyor deðilim!
Caným kýzým; en güzel kahkahalarýmýn baþ kahramanýsýn onu anladým! Durduk yerde baþýna ördüðün çoraplar, baþýný ýsrarcý merakýnla belaya sokuþlarýn, elektirk süpürgesi ile arandaki o amansýz savaþ ve senin kabarmýþ tüylerinde hem korkup hem de cengaverliðine mok sürdürmeyiþin, ah kýzým ah özledim seni…
* * *
Ýlk hastalanýþýný hatýrlýyorum da þimdi.
Gecenin bir vaktiydi, yabancý bir yerde hiç kimsesizliðin içinde bir büyük çaresizlik.
Gidecek arabamýz da yoktu tanýdýðýmýz doktor da!
Ah Mehmet Gezgin ah!
Sen o iðneleri yerken sanki ben ölüyordum, ben aðlama nöbetinde, sen kedi halinle mýrýl mýrýl saydýrýrken Mehmet Gezgin’e iðnelerin acýsý ile ne de güzel demiþti Mehmet Bey “Ben de senin…”
Hayata sen mi dönmüþtün ben mi Mehmet Gezgin’in elleri ile. Hayatýmda ilk kez bir Veteriner’den psikolojik destek almýþtým saðolasýn Mehmet Bey saðolasýn, beslediðin sokak hayvanlarý ile, soðukkanlýlýðýn, insanýn içini rahatlatan özgüveninle nasýl unuturum o iyiliklerini.
Her canlý gibi ölümlüydün kýzým ve üç gün iþe gidemeyip aðlama nöbetlerine kapýlsam da o zaman anladým!
Ne yazýk ki sizlerin yürekleri bizim kadar uzun almýyordu bu dünyanýn pis iþlerini.
Geliyordunuz, kýsacýk bir yoldaþlýkla onca güzelliði ve sevginin en saf halini yaþatýp bizlere ve de çoðu zaman insanlýðýmýzdan utandýrarak bizleri gidiveriyordunuz!
* * *
Bekir Coþkun ile geçen yýl Cunda’da yaptýðým röportaj geliyor aklýma.
Pako’dan, Paspas’tan yani Bekir Coþkun’un hayatýna deðmiþ kediler ve köpekleri yad etmiþtik!
Pako öldüðünde yazýyý ve gazeteciliði býrakmayý düþündüðünü ve de bir ay bunun için izin aldýðýný söylemiþti.
O an aslýnda bende bir gariplik olmadýðýný anlamýþtým mutluluk çaný kuyruðu olan kýzým, ortak olduðunuz o denli yaþanmýþlýk var ki bazen yokluðunuz yazýdan bile vazgeçmeyi gerektirebilir bunu anladým…
* * *
Caným kýzým, ne arabamýz ne paramýz var ne de bu yaþam ortaðýnýn bir ehliyeti. Otobüsler de almýyor bizi, seni kafesin içinde bagaja koymaya kalkýyorlar.
Þimdi yasal olarak bir mücadeleye baþlayacaðýz, seni ve tüm sahipli kedi ve köpekleri saðlýk karnen olmasýna raðmen bagaja atmaya kalkan bütün otobüs firmalarýný þikayet edeceðiz, çünkü 5199 Sayýlý Kanunun 6. Maddesi gereði senin de seyahat hakkýn var! Sizin haklarýnýz için her alanda mücadeleye devam can kýzým!
Bu kanunu yaþamýn her alanýna yaydýrabilirsek ne sen þu an benden ayrý kalacaksýn ne de ben! Ne de pek çok türdeþin katledilecek ya da zulüm görecek! Bizim duyarlýlýðýmýzý arttýrdýðýnýz bizi daha da insan yaptýðýnýz için nasýl ödenir ki bu emek!!!
* * *
Caným kýzým,
Senin yokluðun için bu denli hüzünlenirken þehrin dört bir yanýndan davullu zurnalý asker uðurlamalarýnýn sesi geliyordu. Ýçinde hainliðin, içinde alçakça terörün olduðu bir ülkede eminim pek çok insana tuhaf gelecek bu satýrlar, insanlar açken, insanlar ölürken bir kedi için bu satýrlarý yazdýðým için beni ayýplayanlar olacak belki.
Ama biliyorum ki bu ülkede sizlerden öðrenebilselerde saf ve katýksýz, karþýlýksýz sevgiyi, vefayý o zaman ne hainlik kalýrdý ne anlamsýz pusular!
Bir kedi, bir köpek kadar içinde vefa taþýsalardý insan öldürebilir miydi PKK’lýlar? Ekmeðini yedikleri ülkeye ihanet edebilirler miydi?
Hiçbir hayvanseverden, evinde, yaþamýnda bir canlýyý ortak eden hiç kimseden kötülük görmedim ben!!!
Çünkü karþýlýksýz ve en saf hali ile sevmeyi bilir onlar!
* * *
Sevgili kýzým;
Karþýlamalarýndaki heyecanýnla sevginin dinamizmini öðrettin bana!
Kelimeler olmadan da dostluðun en anlamlýsýnýn kurulabileceðini öðrettin!
Karþýlýksýz sevmeyi öðrettin daha da insanlaþtýrdýn beni, daha da güzelleþtirdin!
Sevgiyi ifade etmek için beklememek gerektiðini, her karþýlaþma ve her karþýlamanýn aslýnda bir þölen havasý olduðunu öðrettin!
Sen þu kedi halinle neler öðrettin neler!
Mutluluk çaný idi kuyruðun, koskocoman iri mavi gözlerinle bir yaþamý bölüþmeyi öðrettin kýzým…
Yokluðun yaþamýma kattýklarýný fark ettirdi…
Ve þu körfezde gördüðüm hiçbir deðerin de senin yokluðuna deðmeyeceðini anlattý bana bu bir gecelik yokluðun bile…
Bu dünyaya dair hiçbir kaygý senin o bir anlýk þölen havasýndaki karþýlamana deðmezmiþ kýzým, yarýn geliyorum yanýna, bana þu aný yaþamayý öðretmiþsin onu anladým bir de…
Ölüm gelene dek ayrýlýk yok kýzým, yarýn yanýndayým…
Sevgiyi ertelememeyi ve de sevdiklerin için gerekirse her þeyden vazgeçmeyi öðrettiðin için teþekkürler…
Hayat berbat bir yer ve hiçbir sahtelik deðmez bu saf sevgiden ödün vermeye…